Pewnego dnia Carl Fredricksen postanawia zrealizować marzenie swego życia i wyrusza w podróż do tajemniczej krainy w Ameryce Południowej. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, że Carl podróżuje we własnym domu unoszonym przez setki balonów, a w wyprawie przypadkowo towarzyszy mu pewien ośmiolatek. Jednak prawdziwe przygody zaczynają się dopiero po dotarciu na miejsce, gdzie dwóch podróżników spotyka dziwacznego ptaka i mówiącego ludzkim głosem psa.

Trzy przyjaciółki, których życie wkroczyło na różne ścieżki. Łączy je jednak przerażające przeznaczenie, a pozornie niewinny wypadek ze szkolnych lat powraca do nich po latach. Coś - ktoś - chce zapłaty: wypaczonej zemsty... wyrachowanej zemsty... wymyślnej, krwawej, zaciętej zemsty. W więziennych celach z kamiennymi ścianami, w szponach fatum, trzy kobiety wraz z innymi ofiarami rozpoczynają zaciekłą walkę o przetrwanie. Kto przeżyje? Kto umrze? Bo Śmierć się śmieje.

Po spotkaniu z koleżankami młoda Mackenzie Greer wraca samochodem do domu. W pewnym momencie traci panowanie nad autem. W ostatniej chwili dostrzega kogoś przed maską. Okazuje się, że to młoda dziewczyna leżąca w kałuży krwi. Wezwana policja nie znajduje śladów ofiary. Wkrótce Mackenzie zostaje zaatakowana w biurze przez czarnoskórego sprzątacza i broni się nożyczkami. Potem uświadamia sobie, że zabiła kobietę. Zdesperowana dziewczyna udaje się do medium. Za jej sprawą dochodzi do wniosku, że jej wizje związane są z samobójstwem jej ojca.

Przez dziesięć lat dzieci świata znajdowały się w stanie śpiączki, złożone upiorną zarazą. Teraz, gdy wreszcie się zbudziły, mają do spełnienia śmiertelną misję: całkowite unicestwienie dorosłych przedstawicieli ludzkiego gatunku. Wściekle atakują mordując wszystkich powyżej dwudziestki; zombie nie oszczędzają nikogo, nawet swoich rodziców. Jedynie nielicznym udało się ocaleć z rzezi. Pozostaje jednak pytanie: kto - lub co - stoi za tą straszliwą morderczą zarazą.